ଅଫିସର କାନ୍ଥଘଣ୍ଟାରେ ସମୟ ପ୍ରାୟ ସାଢେ ଚାରିଟା। କାମର ବ୍ୟସ୍ତତା ଭିତରେ ହଠାତ୍ ମୋ ସହକର୍ମୀ ବନଜା ଆସି କହିଲା,
"ସାର୍, ଆମେ ଗୋଟିଏ ଟ୍ରିପ୍ ଆୟୋଜନ କରିଛୁ। ରାତିରେ ଅଫିସ ସାରି ବାହାରିବୁ ଆଉ ପରଦିନ ସନ୍ଧ୍ୟା ସୁଦ୍ଧା ଫେରି ଆସିଯିବୁ। ଆପଣ ଇଚ୍ଛା କଲେ ଆମ ସହ ଯାଇପାରିବେ।"
ମୁଁ ହସିହସି ପଚାରିଲି,
"ଆଚ୍ଛା, କୁଆଡେ ଯିବାର ଯୋଜନା କରିଛ?"
ମୋ କଥା ସରିବା ପୂର୍ବରୁ ଚାରିଜଣ ଏକ ସ୍ୱରରେ କହିଉଠିଲେ - "ତିରୁବନ୍ନାମଲାଇ !"
ନାଁଟି ଶୁଣି ମନ ଭିତରେ ଅନ୍ୟ ଏକ ଭାବ ଜାଗ୍ରତ ହେଲା। ତିରୁବନ୍ନାମଲାଇ କେବଳ ଏକ ପର୍ଯ୍ୟଟନ ସ୍ଥଳ ନୁହେଁ, ଏହା ଶିବଭକ୍ତମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଏକ ଅଦ୍ଭୁତ ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ କ୍ଷେତ୍ର।
କିମ୍ବଦନ୍ତୀ ଅନୁସାରେ, ଥରେ ବ୍ରହ୍ମା ଓ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ କିଏ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ତାହା ନେଇ ବିବାଦ ସୃଷ୍ଟି ହୋଇଥିଲା। ସେ ସମୟରେ ଭଗବାନ ଶିବ ଏକ ଅନନ୍ତ ଜ୍ୟୋତିସ୍ତମ୍ଭ ରୂପେ ପ୍ରକଟ ହେଲେ। ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ତାହାର ଶୀର୍ଷ ଏବଂ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ତାହାର ତଳ ଖୋଜିବା ପାଇଁ କୁହାଗଲା।
ବ୍ରହ୍ମା ହଂସ ରୂପ ଧାରଣ କରି ଉପରକୁ ଗଲେ, ବିଷ୍ଣୁ ବରାହ ରୂପ ନେଇ ତଳକୁ ଗଲେ। କିନ୍ତୁ କୋଟି କୋଟି ଯୋଜନ ଖୋଜିବା ପରେ ମଧ୍ୟ ସେମାନେ ନ ତାହାର ଆରମ୍ଭ ପାଇଲେ, ନ ଶେଷ।
ସେତେବେଳେ ସେମାନେ ଉପଲବ୍ଧି କଲେ ଯେ ଶିବ ହିଁ ପରମ ସତ୍ୟ, ଯାହାଙ୍କର ନାହିଁ ଆଦି, ନାହିଁ ଅନ୍ତ।
ଭକ୍ତମାନଙ୍କ କଳ୍ୟାଣ ପାଇଁ ଭଗବାନ ଶିବ ସେହି ଅନନ୍ତ ଜ୍ୟୋତିସ୍ତମ୍ଭକୁ ଶାନ୍ତ କରି ଅରୁଣାଚଳ ପର୍ବତ ରୂପରେ ସ୍ଥିର ହୋଇ ରହିଲେ। ସେଥିପାଇଁ ଭକ୍ତମାନେ ବିଶ୍ୱାସ କରନ୍ତି - "ଅରୁଣାଚଳ ପର୍ବତ ସ୍ୱୟଂ ଭଗବାନ ଶିବଙ୍କ ରୂପ"
ଏହି ପର୍ବତକୁ ପ୍ରଦକ୍ଷିଣା କରିବାକୁ ଗିରିବଳମ୍ କୁହାଯାଏ। ଭକ୍ତମାନଙ୍କ ବିଶ୍ୱାସ, ଏହି ପ୍ରଦକ୍ଷିଣା ସ୍ୱୟଂ ମହାଦେବଙ୍କୁ ପ୍ରଦକ୍ଷିଣା କରିବା ସମାନ। ପଥରେ ଥିବା ଅଷ୍ଟଲିଙ୍ଗଙ୍କ ଦର୍ଶନ ଜୀବନର ବିଭିନ୍ନ ବିଘ୍ନ ଦୂର କରେ ଏବଂ ମନକୁ ଶାନ୍ତି ଦେଇଥାଏ।
ଧାର୍ମିକ ବିଶ୍ୱାସ - ଗିରିବଳମ୍ ପଥରେ ଅବସ୍ଥିତ ଅଷ୍ଟ ଲିଙ୍ଗ (୮ଟି ଲିଙ୍ଗ) ଦର୍ଶନ କରିବାର ବିଶେଷ ମହତ୍ତ୍ୱ ରହିଛି:
- ଇନ୍ଦ୍ର ଲିଙ୍ଗ
- ଅଗ୍ନି ଲିଙ୍ଗ
- ଯମ ଲିଙ୍ଗ
- ନିରୃତି ଲିଙ୍ଗ
- ବରୁଣ ଲିଙ୍ଗ
- ବାୟୁ ଲିଙ୍ଗ
- କୁବେର ଲିଙ୍ଗ
- ଈଶାନ ଲିଙ୍ଗ
ଏହି ଲିଙ୍ଗମାନଙ୍କ ଦର୍ଶନ ଦ୍ୱାରା ଜୀବନର ବିଭିନ୍ନ ବାଧା ଦୂର ହୁଏ ଓ ଆଶୀର୍ବାଦ ମିଳେ ବୋଲି ବିଶ୍ୱାସ କରାଯାଏ।
ବ୍ୟସ୍ତ ଜୀବନର ଅନବରତ ଦୌଡ଼ ଭିତରେ ହଠାତ୍ ଏପରି ଏକ ଭଗବତ୍ ଚିନ୍ତା ମନ ଭିତରକୁ ଆସିବା ମଧ୍ୟ ଏକ ବଡ଼ ସୌଭାଗ୍ୟ। ତେଣୁ ଆଉ ବିଳମ୍ବ ନ କରି ମୁଁ ମଧ୍ୟ ସଙ୍ଗେ ସଙ୍ଗେ ହଁ ଭରିଦେଲି।
୧୮ ଜୁଲାଇ, ସନ୍ଧ୍ୟା ୭ଟା।
ଗୋଟିଏ ମିନିବସରେ ଆମେ ବାରଜଣ ଯାତ୍ରା ଆରମ୍ଭ କଲୁ। ପ୍ରାୟ ସମଗ୍ର HR ଟିମ୍ ସହିତ କିଛି ଅନ୍ୟ ଅଫିସ ସାଥୀ ମଧ୍ୟ ଥିଲେ।
କିଛି ସମୟର ଯାତ୍ରା ପରେ kelambakkam ବସ୍ ଷ୍ଟାଣ୍ଡରେ ରାତ୍ରିଭୋଜନ ସାରିଲୁ। ବସ୍ ଭିତରେ ସାଙ୍ଗସାଥୀମାନେ ହସ, ଥଟ୍ଟା, ଗପ ଓ ଗୀତରେ ମଗ୍ନ ଥିଲେ।
ଆଉ ମୁଁ... ମନେ ମନେ କେବଳ ଜପ କରୁଥିଲି,
"ସାମ୍ବ ସଦାଶିବ... ସାମ୍ବ ସଦାଶିବ..."
କେତେବେଳେ ରାତି 2ଟା ବାଜିଗଲା ଆଉ ଆମେ ଗନ୍ତବ୍ୟ ସ୍ଥଳରେ ପହଞ୍ଚିଗଲୁ, କିଛି ଜଣା ପଡ଼ିଲା ନାହିଁ।
---
ହାତମୁହଁ ଧୋଇ ସତେଜ ହୋଇ ଆମେ ବାହାରିଲୁ ଗିରିବଳମ୍ ପାଇଁ।
ଚଉଦ କିଲୋମିଟର ପଦଯାତ୍ରା କୌଣସି ସହଜ କଥା ନୁହେଁ। ତଥାପି ମୋର ଏକ ବିଶ୍ୱାସ ଥିଲା। ଯେହେତୁ ପ୍ରତିଦିନ ସକାଳେ ଅଳ୍ପ ବ୍ୟାୟାମ କରୁଥିଲି, ଭାବିଥିଲି ମୋତେ ବିଶେଷ ଅସୁବିଧା ହେବନାହିଁ।
ବରଂ ମୋର ସମସ୍ତ ଧ୍ୟାନ ଥିଲା ମୋ ସାଙ୍ଗ ତ୍ୟାଗରାଜନ ଓ ଯୁବରାଜଙ୍କ ଉପରେ। ମନେ ମନେ ଭାବୁଥିଲି, "ଏମାନେ ଚଉଦ କିଲୋମିଟର କେମିତି ଚାଲିବେ?"
କିନ୍ତୁ ଭଗବାନଙ୍କ ଲୀଳା ବୁଝିବ କିଏ!
ଇନ୍ଦ୍ର ଲିଙ୍ଗ ଓ ଅଗ୍ନି ଲିଙ୍ଗ ଦର୍ଶନ ପରେ ଯାହାର ବ୍ୟାଟେରୀ ସର୍ବପ୍ରଥମେ ଡାଉନ୍ ହେଲା, ସେ ଆଉ କେହି ନୁହେଁ... ମୁଁ ନିଜେ
ତାପରେ କେତେଥର ବସିଛି, କେତେଥର ଉଠିଛି, କେମିତି ପାଦ ଟାଣିଟାଣି ଆଗକୁ ବଢ଼ିଛି, ତାହା କେବଳ ମୁଁ ଆଉ ସେଇ ମହାଦେବ ଜାଣନ୍ତି.
ଆଉ ଯେଉଁ ଦୁଇଜଣଙ୍କୁ ନେଇ ମୁଁ ଚିନ୍ତା କରୁଥିଲି, ସେମାନେ ରାତି ଦୁଇଟାରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ଶେଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଥରେ ମଧ୍ୟ ବସିଲେ ନାହିଁ ଆଉ ଏକମୁହାଁ ହୋଇ ଚାଲିଥିଲେ ଗିରିବଲ ପ୍ରଦକ୍ଷିଣାରେ ... ସତେ ଯେମିତି ନନ୍ଦୀ ଆଉ ଭୃଣଗି ଶିବଙ୍କ ପଛେ ପଛେ ...
---
ସିନ୍ଦୂରା ଫିଟୁଥିଲା ଆଉ ସମୟ ପ୍ରାୟ ସକାଳ ୬ଟା ୧୦ ମିନିଟ୍
ଈଶାନ ଲିଙ୍ଗ ଦର୍ଶନ ସାରି ଆମେ ତିନିଜଣ ମନ୍ଦିରର ମୁଖ୍ୟ ଗୋପୁରମ୍ ନିକଟରେ ପହଞ୍ଚିଲୁ. ଗୋଟିଏ ପ୍ରଣାମ କରି ମୁଁ ପାଖର ଦୋକାନ ବରାଣ୍ଡାରେ ବସିପଡ଼ିଲି।
ମୋ ଆଖି ଆଗରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ଥିଲା ସେଇ ବିଶାଳ ଗୋପୁରମ୍
ଲାଗୁଥିଲା ଯେମିତି ଦେବ, ଦାନବ, ଯକ୍ଷ, ଗନ୍ଧର୍ବ, ସିଦ୍ଧ, ସାଧୁ... ସମସ୍ତେ ସେହି ମହାଦେବଙ୍କ ଦର୍ଶନ ପାଇଁ ଅପେକ୍ଷାରତ
ଭକ୍ତମାନଙ୍କ ଭିଡ଼, ସକାଳର ସେଇ ଶାନ୍ତ ପରିବେଶ, ମନ୍ଦିର ପ୍ରାଙ୍ଗଣର ପବିତ୍ର ବାତାବରଣ ଏବଂ ଅରୁଣାଚଳଙ୍କ ଅଲୌକିକ ସାନ୍ନିଧ୍ୟ..
ଏ ହାଡମାଂସର କାଙ୍ଗାଳ ମଣିଷକୁ ଆଉ କଣ ଲୋଡ଼ା
ସେଠି ବସି ବସି ମୋ ସମସ୍ତ କ୍ଲାନ୍ତି କେଉଁଆଡେ ଦୂର ହେଇଗଲା ମୁ ବି ଜାଣିପାରିଲି ନାହିଁ
ପକେଟରୁ ମୋବାଇଲ କାଢ଼ି ଗୋଟିଏ ଫଟୋ ଉଠାଇଲି
କିନ୍ତୁ ସେ ଫଟୋରେ ଧରା ପଡ଼ିଥିଲା କେବଳ ଗୋପୁରମ୍, ମନ ଭିତରେ ଯେଉଁ ଅନୁଭୂତି ଥିଲା, ତାହାକୁ କୌଣସି କ୍ୟାମେରା କେବେ ଧରିପାରିବ ନାହିଁ
---
ଏତିକି ପ୍ରାର୍ଥନା ପାହାପ୍ରଭୂ - ଜୀବନ ଥିବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଏହିପରି ଭାବରେ ଆପଣଙ୍କ କୃପା, ଆଶୀର୍ବାଦ ସଦା ସର୍ବଦା ରହୁ.
ନମଃ ପାର୍ବତୀପତୟେ ହର ହର ମହାଦେବ। 🙏🔱
No comments:
Post a Comment